ستاره سهيل

عشق چيست ؟ عشق رايحه شناخت خويشتن خويش است .

كامبيز — Thu, 17 May 2012 15:48:00 GMT

وقتي لبريز مي شوي از حقيقت خود- كه همان خداست- آن گاه سهيم مي شوي

خود را با ديگران وقتي مي فهمي

كه از هستي جدا نيستي .آ نگاه عاشق مي شوي

عشق ميوه تجربه وحدت عارفانه خود با همه چيز و همه كس است .

عشق رابطه نيست بلكه برترين مرتبه وجود است .

بعضي ها به غلط گمان مي كنند كه نقطه مقابل عشق نفرت است .

نقطه مقابل عشق نفرت نيست بلكه ترس است .

نفرت عشق وارونه است . وقتي خود را نمي شناسي از همه مي ترسي

در عشق تمام پنجره هاي وجودت را به روي بي كران باز مي كني .

اما وقتي مي ترسي همه ي پنجره هاي وجودت را مي بندي

وبه آن ها قفل آهني بي اعتمادي مي زني .

وقتي مي ترسي تنها مي شوي وقتي عشق مي ورزي محو مي شوي

ديگر نيستي تا احساس تنهايي كني

عشق مرزهاي تو را مي ريزد وتو را با آدم ها پرنده ها آب ها

گياه و خورشيد و ماه و ستاره يگانه مي كند .

عشق افتادن قطره به درياست قطره تويي و دريا خداست .

ما چنان آفريده شده ايم كه فقط مي توانيم به عشق زنده باشيم .

بدون عشق مردگي مي كنيم .نه زندگي

اگر نتوانيم عشق بورزيم از زندگي نيز محروم خواهيم شد .

آنگاه آني نخواهيم بود كه مي توانيم باشيم .

اگر عشق نورزيم جاري وجودمان به مرداب ملال مي ريزد .

مي گنديم و مي پوسيم و مي ميريم .

از مرگ نمي ترسيد

اگر مرگ وجود مي داشت شايد از او مي ترسيدم

بسياري از آدم هايي كه از مرگ مي ترسند

خبر ندارند كه هم اكنون مرده اند .

زيرا عشق نمي ورزند . عشق است كه زنده مي كند .

عشق كيمياست .

ضيافت پر شكوه زندگي هرگز به پايان نمي رسد .

اين ضيافت هميشه برپاست .

بازيگران زندگي مي آيند و مي روند

اما نمايش زندگي به پايان نمي رسد

داستان کوتاه (طلاق برنامه ريزي شده !)

كامبيز — Thu, 03 May 2012 21:35:00 GMT

داستان کوتاه (طلاق برنامه ريزي شده !)

با اصرار از شوهرش مي‌خواهد که طلاقش دهد.
شوهرش ميگويد چرا؟ ما که زندگي‌ خوبي‌ داريم.
از زن اصرار و از شوهر انکار.
در نهايت شوهر با سرسختي زياد مي‌پذيرد، به شرط و شروط ها.
زن مشتاقانه انتظار مي‌کشد شرح شروط را.
تمام 1364 سکه? بهار آزادي مهريه آت را مي‌بايد ببخشي .
زن با کمال ميل مي‌پذيرد.
در دفترخانه مرد رو به زن کرده و ميگويد حال که جدا شديم . ليکن تنها به يک سوالم جواب بده .
زن مي‌پذيرد.
“چه چيز باعث شد اصرار بر جدائي داشته باشي‌ و به خاطر آن حاضر شوي قيد مهريه ات که با آن دشواري حين بله برون پدر و مادرت به گردنم انداختن را بزني‌.
زن با لبخندي شيطنت آميز جواب داد :طاقت شنيدن داري؟
مرد با آرامي گفت :آري .
زن با اعتماد به نفس گفت: 2 ماه پيش با مردي اشنا شدم که از هر لحاظ نسبت به تو سر بود.از اينجا يک راست ميرم محضري که وعده دارم با او ، تا زندگي‌ واقعي در ناز و نعمت را تجربه کنم.
مرد بيچاره هاج و واج رفتن همسر سابقش را به تماشا نشست.
زن از محضر طلاق بيرون آمد و تاکسي گرفت .وقتي‌ به مقصد رسيد کيفش را گشود تا کرايه را بپردازد.نامه‌اي در کيفش بود . با تعجب بازش کرد .
خطّ همسر سابقش بود.نوشته بود: ” فکر مي‌کردم احمق باشي‌ ولي‌ نه اينقدر.
نامه را با پوزخند پاره کرد و به محضر ازدواجي که با همسر جديدش وعده کرده بود رفت .منتظر بود که تلفنش زنگ زد.
برق شادي در چشمانش قابل ديدن بود.شماره? همسر جديدش بود.
تماس را پاسخ گفت: سلام کجايي پس چرا دير کردي.
پاسخ آنطرف خط تمام عالم را بر سرش ويران کرد.
صدا، صداي همسر سابقش بود که ميگفت : باور نکردي؟، گفتم فکر نميکردم اينقدر احمق باشي‌.اين روزها ميتوان با 1 ميليون تومان مردي ثروتمند کرايه کرد تا مردان گرفتار از شرّ زنان احمق با مهريه‌هاي سنگينشان نجات يابند !

داستان آموزنده (تفاوت فرهنگي)

ما در سالن غذاخوري دانشگاهي در اروپا هستيم. يک دانشجوي دختر با موهاي قرمز که از چهره‌اش پيداست اروپايي است، سيني غذايش را تحويل مي‌گيرد و سر ميز مي‌نشيند، سپس يادش مي‌افتد که کارد و چنگال برنداشته، و بلند مي‌شود تا آنها را بياورد، وقتي برمي‌گردد، با شگفتي مشاهده مي‌کند که يک مرد سياه‌پوست، احتمالا اهل آفريقا (با توجه …به قيافه‌اش)، آنجا نشسته و مشغول خوردن از ظرف غذاي اوست! بلافاصله پس از ديدن اين صحنه، زن جوان سرگشتگي و عصبانيت را در وجود خودش احساس مي‌کند. اما به‌سرعت افکارش را تغيير مي‌دهد و فرض را بر اين مي‌گيرد که مرد آفريقايي با آداب اروپا در زمين? اموال شخصي و حري خصوصي آشنا نيست. او حتي اين را هم در نظر مي‌گيرد که شايد مرد جوان پول کافي براي خريد وعد? غذايي‌اش را ندارد. در هر حال، تصميم مي‌گيرد جلوي مرد جوان بنشيند و با حالتي دوستانه به او لبخند بزند.
جوان آفريقايي نيز با لبخندي شادمانه به او پاسخ مي‌دهد. دختر اروپايي سعي مي‌کند کاري کند؛ اين‌که غذايش را با نهايت لذت و ادب با مرد سياه سهيم شود. به اين ترتيب، مرد سالاد را مي‌خورد، زن سوپ را، هر کدام بخشي از تاس کباب را برمي‌دارند، و يکي از آنها ماست را مي‌خورد و ديگري پاي ميوه را. هم? اين کارها همراه با لبخندهاي دوستانه است؛ مرد با کمرويي و زن راحت، دلگرم‌کننده و با مهرباني لبخند مي‌زنند. آنها ناهارشان را تمام مي‌کنند. زن اروپايي بلند مي‌شود تا قهوه بياورد. و اينجاست که پشت سر مرد سياه‌پوست، کاپشن خودش را آويزان روي صندلي پشتي مي‌بيند، و ظرف غذايش را که دست‌نخورده روي ميز مانده است.
توضيح پائولو کوئليو:
من اين داستان زيبا را به هم? کساني تقديم مي‌کنم که در برابر ديگران با ترس و احتياط رفتار مي‌کنند و آنها را افرادي پايين‌مرتبه مي‌دانند. داستان را به هم? اين آدم‌ها تقديم مي‌کنم که با وجود نيت‌هاي خوبشان، ديگران را از بالا نگاه مي‌کنند و نسبت به آنها احساس سَروَري دارند. چقدر خوب است که هم? ما خودمان را از پيش‌داوري‌ها رها کنيم، وگرنه احتمال دارد مثل احمق‌ها رفتار کنيم؛ مثل دختر بيچار? اروپايي که فکر مي‌کرد در بالاترين نقط? تمدن است، در حالي که آفريقاييِ دانش‌آموخته به او اجازه داد از غذايش بخورد…

داستان عاشقانه و غمگين “اثبات عشق”

كامبيز — Wed, 25 Apr 2012 17:25:00 GMT

پس از کلي دردسر با پسر مورد علاقه ام ازدواج کردم…ما همديگرو به حد مرگ دوست داشتيم

سالاي اول زندگيمون خيلي خوب بود…اما چند سال که گذشت کمبود بچه رو به

وضوح حس مي کرديم…

مي دونستم بچه دار نمي شيم…ولي نمي دونستيم که مشکل از کدوم يکي از

ماست…اولاش نمي خواستيم بدونيم…با خودمون مي گفتيم…عشقمون واسه يه

زندگي رويايي کافيه…بچه مي خوايم چي کار؟…در واقع خودمونو گول مي زديم…

هم من هم اون…هر دومون عاشق بچه بوديم…

تا اينکه يه روز

علي نشست رو به رومو

گفت…اگه مشگل از من باشه …تو چي کار مي کني؟…فکر نکردم تا شک کنه که

دوسش ندارم…خيلي سريع بهش گفتم…من حاضرم به خاطر

تو رو همه چي خط سياه بکشم…علي که انگار خيالش راحت شده بود يه نفس

راحت کشيد و از سر ميز بلند شد و راه افتاد…

گفتم:تو چي؟گفت:من؟

گفتم:آره…اگه مشکل از من باشه…تو چي کار مي کني؟

برگشت…زل زد به چشام …گفت:تو به عشق من شک داري؟…فرصت جواب ندادو

گفت:من وجود تو رو با هيچي عوض نمي کنم…

با لبخندي که رو صورتم نمايان شد خيالش راحت شد که من مطمئن شدم اون

هنوزم منو دوس داره…

گفتم:پس فردا مي ريم آزمايشگاه…

گفت:موافقم…فردا مي ريم…

و رفتيم…نمي دونم چرا اما دلم مث سير و سرکه مي جوشيد…اگه واقعا عيب از من

بود چي؟…سر

خودمو با کار گرم کردم تا ديگه فرصت

فکر کردن به اين حرفارو به خودم ندم…

طبق قرارمون صبح رفتيم آزمايشگاه…هم من هم اون…هر دو آزمايش داديم…بهمون

گفتن جواب تا يک هفته ديگه حاضره…

يه هفته واسمون قد صد سال طول کشيد…اضطرابو مي شد خيلي اسون تو چهره

هردومون ديد…با

اين حال به همديگه اطمينان مي داديم

که جواب ازمايش واسه هيچ کدوممون مهم نيس…

بالاخره اون روز رسيد…علي مث هميشه رفت سر کار و من خودم بايد جواب ازمايشو

مي گرفتم…دستام مث بيد مي لرزيد…داخل ازمايشگاه شدم…

علي که اومد خسته بود…اما کنجکاو…ازم پرسيد جوابو گرفتي؟

که منم زدم زير گريه…فهميد که مشکل از منه…اما نمي دونم که تغيير چهره اش از

ناراحتي بود…يا از

خوشحالي…روزا مي گذشتن و علي روز به روز نسبت به من سردتر و سردتر مي

شد…تا اينکه يه روز که ديگه صبرم از اين رفتاراش طاق شده بود…بهش

گفتم:علي…تو

چته؟چرا اين جوري مي کني…؟

اونم عقده شو خالي کرد گفت:من بچه دوس دارم مهناز…مگه گناهم چيه؟…من

نمي تونم يه عمر بي بچه تو يه خونه سر کنم…

دهنم خشک شده بود…چشام پراشک…گفتم اما تو خودت گفتي همه جوره منو

دوس داري…گفتي حاضري بخاطرم قيد بچه رو بزني…پس چي شد؟

گفت:آره گفتم…اما اشتباه کردم…الان مي بينم نمي تونم…نمي کشم…

نخواستم بحثو ادامه بدم…پي يه جاي خلوت مي گشتيم تا يه دل سير گريه کنم…و

اتاقو انتخاب کردم…

من و علي ديگه با هم حرفي نزديم…تا اينکه علي احضاريه اورد برام و گفت مي خوام

طلاقت بدم…يا زن بگيرم…نمي تونم خرج دو نفرو با هم بدم…بنابراين از فردا تو واسه

خودت…منم واسه خودم…

دلم شکست…نمي تونستم باور کنم کسي که يه عمر به حرفاي قشنگش دل خوش

کرده بودم…حالا به همه چي پا زده…

ديگه طاقت نياوردم لباسامو پوشيدمو ساکمم بستم…برگه جواب ازمايش هنوز توي

جيب مانتوام بود…

درش اوردم يه نامه نوشتم و گذاشتم روش و هر دو رو کنار گلدون گذاشتم…احضاريه

رو برداشتيم و از خونه زدم بيرون…

توي نامه نوشت بودم:

علي جان…سلام…

اميدوارم پاي حرفت واساده باشي و منو طلاق بدي…چون اگه اين کارو نکني خودم

ازت جدا مي شم…

مي دوني که مي تونم…دادگاه اين حقو به من مي ده که از مردي که بچه دار نمي

شه جدا شم…وقتي جواب ازمايشارو گرفتم و ديدم که عيب از توئه…باور کن اون قدر

برام بي اهميت بود که حاضر

بودم برگه رو همون جاپاره کنم…

اما نمي دونم چرا خواستم يه بار ديگه عشقت به من ثابت شه…

توي دادگاه منتظرتم…امضا…مهناز

داستان بسيار زيباي “گل سرخ” (حتما بخوانيد)

كامبيز — Thu, 19 Apr 2012 22:25:00 GMT

” جان بلانکارد ” از روي نيمکت برخاست لباس ارتشي اش را مرتب کرد و به تماشاي انبوه مردم که راه خود را از ميان ايستگاه بزرگ مرکزي پيش مي گرفتند مشغول شد . او به دنبال دختري مي گشت که چهره او را هرگز نديده بود اما قلبش را مي شناخت دختري با يک گل سرخ . از سيزده ماه پيش دلبستگي‌اش به او آغاز شده بود. از يک کتابخانه مرکزي در فلوريدا, با برداشتن کتابي از قفسه ناگهان خود را شيفته و مسحور يافته بود, اما نه شيفته کلمات کتاب بلکه شيفته يادداشتهايي با مداد, که در حاشيه صفحات آن به چشم مي‌خورد .دست خطي لطيف که بازتابي از ذهني هوشيار و درون بين و باطني ژرف داشت در صفحه اول ” جان” توانست نام صاحب کتاب را بيابد: “دوشيزه هاليس مي نل” . با اندکي جست و جو و صرف وقت او توانست نشاني دوشيزه هاليس را پيدا کند.
” جان ” براي او نامه اي نوشت و ضمن معرفي خود از او درخواست کرد که به نامه نگاري با او

بپردازد . روز بعد جان سوار کشتي شد تا براي خدمت در جنگ جهاني دوم عازم شود .در طول يکسال و يک ماه پس از آن , آن دو به تدريج با مکاتبه و نامه نگاري به شناخت يکديگر پرداختند . هر نامه همچون دانه اي بود که بر خاک قلبي حاصلخيز فرو مي افتاد و به تدريج عشق شروع به جوانه زدن کرد .

” جان ” در خواست عکس کرد ولي با مخالفت ” ميس هاليس ” روبه رو شد . به نظر هاليس اگر ” جان ” قلبا به او توجه داشت ديگر شکل ظاهري اش نمي توانست براي او چندان با اهميت باشد . ولي سرانجام روز بازگشت ” جان ” فرارسيد آن ها قرار نخستين ملاقات خود را گذاشتند : 7 بعد الظهر در ايستگاه مرکزي نيويورک . هاليس نوشته بود : تو مرا خواهي شناخت از روي گل سرخي که بر کلاهم خواهم گذاشت .
بنابراين راس ساعت 7 بعدالظهر ” جان ” به دنبال دختري مي گشت که قلبش را سخت دوست مي داشت اما چهره اش را هرگز نديده بود . ادامه ماجرا را از زبان خود جان بشنويد :
” زن جواني داشت به سمت من مي‌آمد, بلند قامت و خوش اندام, موهاي طلايي‌اش در حلقه‌هاي زيبا کنار گوش‌هاي ظريفش جمع شده بود , چشمان آبي رنگش به رنگ آبي گل ها بود , و در لباس سبز روشنش به بهاري مي مانست که جان گرفته باشد . من بي اراده به سمت او قدم برداشتم , کاملا بدون توجه به اين که او آن نشان گل سرخ را بر روي کلاهش ندارد . اندکي به او نزديک شدم . لب هايش با لبخند پرشوري از هم گشوده شد , اما به آهستگي گفت ” ممکن است اجازه دهيد عبور کنم ؟ ” بي‌اختيار يک قدم ديگر به او نزديک شدم ودر اين حال ميس هاليس را ديدم . تقريبا پشت سر آن دختر ايستاده بود زني حدودا 40 ساله با موهاي خاکستري رنگ که در زير کلاهش جمع شده بود . اندکي چاق بود و مچ پايش نسبتا کلفتش توي کفش هاي بدون پاشنه جا گرفته بودند
دختر سبز پوش از من دور مي شد , من احساس کردم که بر سر يک دوراهي قرارگرفته ام . از طرفي شوق وتمنايي عجيب مرا به سمت آن دختر سبز پوش فرا ميخواند و از سويي علاقه اي عميق به زني که روحش مرا به معناي واقعي کلمه مسحور کرده بود , به ماندن دعوتم مي کرد .
او آن جا ايستاده بود با صورت رنگ پريده و چروکيده اش که بسيار آرام و موقر به نظر مي رسيد وچشماني خاکستري و گرم که از مهرباني مي درخشيد . ديگر به خود ترديد راه ندادم . کتاب جلد چرمي آبي رنگي در دست داشتم که در واقع نشان معرفي من به حساب مي آمد , از همان لحظه فهميدم که ديگر عشقي در کار نخواهد بود , اما چيزي به دست آورده بودم که ارزشش حتي از عشق بيشتر بود , دوستي گرانبهايي که مي توانستم هميشه به آن افتخار کنم .

به نشانه احترام و سلام خم شدم و کتاب را براي معرفي خود به سوي او دراز کردم . با اين .وجود وقتي شروع به صحبت کردم از تلخي ناشي از تاثري که در کلامم بود متحير شدم .
من ” جان بلانکارد هستم و شما هم بايد دوشيزه مي نل باشيد . از ملاقات شما بسيار خوشحالم . ممکن است دعوت مرا به شام بپذيريد؟ چهره آن زن با تبسمي شکيبا از هم گشوده شد و به آرامي گفت: فرزندم من اصلا متوجه نمي‌شوم! ولي آن خانم جوان که لباس سبز به تن داشت و هم اکنون از کنار ما گذشت از من خواست که اين گل سرخ را روي کلاهم بگذارم و گفت اگر شما مرا به شام دعوت کرديد بايد به شما بگويم که او در رستوران بزرگ آن طرف خيابان منتظر شماست . او گفت که اين فقط يک امتحان است !
تحسين هوش و ذکاوت ميس مي نل زياد سخت نيست !

2 داستان جديد و جالب

كامبيز — Sat, 07 Apr 2012 22:58:00 GMT

داستان جالب “مادر شوهر و مادر زن”

شهين خانم و مهين خانم توي خيابون به هم رسيدن ،بعد از کلي احوالپرسي و چاق سلامتي

شهين خانم پرسيد :راستي از دخترت چه خبر؟

دوسالي بايد باشه که ازدواج کرده ، از زندگيش راضيه ؟ بچه دار شد؟

مهين خانم يه بادي به غبغب انداخت و گفت :

آره جونم ،اين پسره ، شوهرش ، مثل پروانه دور سرش مي چرخه ، اون سال اول عروسي که دايم مسافرت بودن ، همه جا رو رفتن ديدن ، عيد اون سال هم رفتن اروپا براي من هم يه پالتوي خيلي قشنگ آورده بود ، تو کار هاي خونه هم نمي گذاره دست از سياه به سفيد بزنه ،وقتي هم که حامله بود ديگه هيچي ، اينقدر بهش مي رسيد حالا هم که بچه اشون به دنيا اومده تا پوشک بچه رو هم اين عوض ميکنه ، آره شکر خدا خوشبخت شد بچه ام .

شهين خانم گفت شکر خدا ، ببينم پسرت چيکار ميکنه از زنش راضيه !؟

مهين خانم يه آهي کشيد و يه پشت چشم اومد که اي خواهر نگو که دلم خونه ، پسر بد بختم هر چي در مياره همش خرج مسافرت اين دختره ميکنه ، انگار زمين خونه اشون ميخ داره اون سال اول که اصلا توي خونه بند نبودن ،اصلا فکر نميکرد که بابا اين بدبخت خرج اين همه سفر رو از کجا بياره ، بعدش هم عيديه رفتن دبي ،دختره برا ننه اش رفته بود يه پالتو خريده بود 100 دلار، پسره شده حمال خونواده زنش، طفلک بچه ام توي خونه عين يه کلفت کار ميکنه ،زنه دست از سياه به سفيد نمي زنه ، حامله که شده بود اين پسره ديگه رسما شده بود زن خونه،بعد هم که زايمان کرد حتي پوشک بچه اش رو ميده اين پسر بد بخت عوض ميکنه ،
آره خواهر طفلکم بدبخت شد !

داستان آموزنده (واکنش قورباغه اي)

اگر يک قورباغه تيزهوش وشاد را برداريد وداخل يک ظرف آب جوش بيندازيد قورباغه چه کار مي کند؟
بيرون مي پرد!درواقع قورباغه فورا به اين نتيجه مي رسد که لذتي در کار نيست وبايد برود!

حالا اگر همين قورباغه يا يکي از فاميلهايش را برداريد وداخل يک ظرف آب سرد بيندازيد وبعد ظرف را روي اجاق بگذاريد وبتدريج به آن حرارت بدهيد قورباغه چه کار مي کند؟
استراحت ميکند…چند دقيقه بعد به خودش مي گويد:ظاهرا آب گرم شده است وتا چشم به هم بزنيد يک قورباغه آب پز آماده است.

نتيجه اخلاقي داستان!

زندگي به تدريج اتفاق مي افتد.ماهم مي توانيم مثل قورباغه داستانمان ابلهي کنيم وبه گرماي تدريجي آب عادت کنيم و وقت را از دست بدهيم وناگهان ببينيم که کار از کار گذشته است .همه ما بايد نسبت به جريانات زندگي مان آگاه وبيدار باشيم.

سوال؟
اگر فردا صبح از خواب بيدار شويد وببينيد که بيست کيلو چاق شده ايد نگران نمي شويد؟
البته که مي شويد!سراسيمه به بيمارستان تلفن مي زنيد :الو ،اورژانس ،کمک،کمک ،من چاق شده ام !
اما اگر همين اتفاق به تدريج رخ بدهد، يک کيلو اين ماه،يک کيلو ماه آينده و…آيا بازهم همين عکس العمل را نشان مي دهيد؟نه!با بي خيالي از کنارش مي گذريد.
براي کساني که ورشکسته مي شوند ،اضافه وزن مي آورند يا طلاق ميگيرند يا آخر ترم مشروط مي شوند! اين حوادث دفعتا اتفاق نمي افتد يک ذره امروز،يک ذره فردا وسر انجام يک روز هم انفجار و سپس مي پرسيم :چرا اين اتفاق افتاد؟
زندگي ماهيت انبار شوندگي دارد.هر اتفاقي به اتفاق ديگر افزوده مي شود، مثل قطره هاي آب که صخره هاي سنگي را مي فرسايد.

اصل قورباغه اي به ما هشدار مي دهد که مراقب شرايطي که به آن عادت مي کنيد باشيد!ما بايد هر روز اين پرسش را براي خود مطرح کنيم :به کجا دارم مي روم؟آيا من سالمتر، مناسبتر، شادتر و از سال گذشته ام هستم؟ واگر پاسخ منفي است بي درنگ بايد در کارهاي خود تجديد نظر کنيم.

برگرفته از کتاب ارزشمند آخرين راز شاد زيستن
نوشته آندره متيوس

اطلاع رساني. براي طرح انتخاب باشماست

كامبيز — Mon, 02 Apr 2012 19:57:00 GMT

سلام من کامبيز هستم خيلي دوست داشتم همه عزيزاني رو

که با نظرهاي قشنگشون منو به نوشتن اميدوار کردن ببينم

تو اين مدت با خيلي از عزيزان آشنا شدم خيلي چيزا ازشون

ياد گرفتم بعضي از دوستها مي گن چرا همش از غم عشق

مي نويسي ؟ ببنين عشق همش شادي نيست عشق غم

هم داره اشک داره انتظار داره ووووووو................

من عشق رو با غمش دوست دارم . عشقي که بدون زحمت

بدست بياد فکر نکنم زياد لذت داشته باشه اميدوارم همه عاشق ها

به عشق خودشون برسن و هيچ تنها و غريبي پيدا نشه ...... خوب دوستان عزيز توي اين

سال جديد مي خواي طرحي براي شما بريزم. براي خشنودي و رضايت شما دوستان

توي اين طرح چند گزينه هست/ عاشقانه/ عارفانه و فلسفي/ جك و زيرخنده/ پيام هاي با

موضوع خداوند/ پيام هاي با موضوع اقا امام زمان. توي اين طرح دوستان ميان انتخاب مي كنن

هر گزينه كه بيشترين مخاطب رو داشته باشه من همون فيد رو براتون ميزنم.

توضيح براي گزينه ها ي داخل عكس هست

1= پيام هاي عاشقانه

در مود پيا مهاي عاشقانه بايد بگم كه بهترين و جديد ترين پيام هاي عاشقانه رو براي شما

انتخاب مي كنم براي كسي كه بهترين هست .

2 = پيام هاي عارفانه و فلسفي

در مورد پيا مهاي عارفانه و فلسفي بايد بگم. كه بهترين پيام ها و از بزرگان نويسندگان .

اوليا و انبيا براي شما دوستان تهيه مي كنم

3=پيام هاي جك و زير خنده

درباره جك و زير خنده بايد بگم. از بهترين جك و لطيفه براي شادي شما دوستان انتخاب شده. در ضمن. هيچ گونه پيام ناراحت كنه و زشت از طرف من زده نمي شه

4= پيام هاي با موضوع خداوند

در مورد پيام هاي خداوند بايد بگم . پيام هاي هستند كه به انسان نيروي دوچندان مي دهد. وقتي كه از همه چيز نا اميدي شدي . تنها خداوند هست كه تورا عاشقانه مي پذيرد.

5 =پيام هاي با موضوع اقا امام زمان

درباره پيام هاي اقا امام زمان بايد بگم از بهترين و جديد ترين پيام ها براي تعجيل براي ظهور اقا امام زمان استفاده ميشه. بيشتر و سه شنبه ها و پنج شنبه و جمعه ها

دوستدار هميشگي شما کامبيز تنها

داستان عاشقانه بسيار خواندني ( حتما بخوانيد )

كامبيز — Sat, 10 Mar 2012 18:58:00 GMT

شب عروسيه، آخره شبه ، خيلي سر و صدا هست. ميگن عروس رفته تو اتاق لباسهاشو عوض کنه هر چي منتظر شدن برنگشته، در را هم قفل کرده. داماد سروسيمه پشت در راه ميره داره از نگراني و ناراحتي ديوونه مي شه. مامان باباي دختره پشت در داد ميزنند: مريم ، دخترم ، در را باز کن. مريم جان سالمي ؟؟؟ آخرش داماد طاقت نمياره با هر مصيبتي شده در رو مي شکنه ميرند تو. مريم ناز مامان بابا مثل يه عروسک زيبا کف اتاق خوابيده. لباس قشنگ عروسيش با خون يکي شده ، ولي رو لباش لبخنده! همه مات و مبهوت دارند به اين صحنه نگاه مي کنند. کنار دست مريم يه کاغذ هست، يه کاغذي که با خون يکي شده. باباي مريم ميره جلو هنوزم چيزي را که ميبينه باور نمي کنه، با دستايي لرزان کاغذ را بر ميداره، بازش مي کنه و مي خونه :

سلام عزيزم. دارم برات نامه مي نويسم. آخرين نامه ي زندگيمو. آخه اينجا آخر خط زندگيمه. کاش منو تو لباس عروسي مي ديدي. مگه نه اينکه هميشه آرزوت همين بود؟! علي جان دارم ميرم. دارم ميرم که بدوني تا آخرش رو حرفام ايستادم. مي بيني علي بازم تونستم باهات حرف بزنم.

ديدي بهت گفتم باز هم با هم حرف مي زنيم. ولي کاش منم حرفاي تو را مي شنيدم. دارم ميرم چون قسم خوردم ، تو هم خوردي، يادته؟! گفتم يا تو يا مرگ، تو هم گفتي ، يادته؟! علي تو اينجا نيستي، من تو لباس عروسم ولي تو کجايي؟! داماد قلبم تويي، چرا کنارم نمياي؟! کاش بودي مي ديدي مريمت چطوري داره لباس عروسيشو با خون رگش رنگ مي کنه. کاش بودي و مي ديدي مريمت تا آخرش رو حرفاش موند. علي مريمت داره ميره که بهت ثابت کنه دوستت داشت. حالا که چشمام دارند سياهي ميرند، حالا که همه بدنم داره مي لرزه ، همه زندگيم مثل يه سريال از جلوي چشمام ميگذره. روزي که نگاهم تو نگاهت گره خورد، يادته؟! روزي که دلامون لرزيد، يادته؟! روزاي خوب عاشقيمون، يادته؟! نقشه هاي آيندمون، يادته؟! علي من يادمه، يادمه چطور بزرگترهامون، همونهايي که همه زندگيشون بوديم پا روي قلب هردومون گذاشتند. يادمه روزي که بابات از خونه پرتت کرد بيرون که اگه دوستش داري تنها برو سراغش.

يادمه روزي که بابام خوابوند زير گوشت که ديگه حق نداري اسمشو بياري. يادته اون روز چقدر گريه کردم، تو اشکامو پاک کردي و گفتي گريه مي کني چشمات قشنگتر مي شه! مي گفتي که من بخندم. علي حالا بيا ببين چشمام به اندازه کافي قشنگ شده يا بازم گريه کنم. هنوز يادمه روزي که بابات فرستادت شهر غريب که چشمات تو چشماي من نيافته ولي نمي دونست عشق تو ، تو قلب منه نه تو چشمام. روزي که بابام ما را از شهر و ديار آواره کرد چون من دل به عشقي داده بودم که دستاش خالي بود که واسه آينده ام پول نداشت ولي نمي دونست آرزوهاي من تو نگاه تو بود نه تو دستات. دارم به قولم عمل مي کنم. هنوزم رو حرفم هستم يا تو يا مرگ. پامو از اين اتاق بزارم بيرون ديگه مال تو نيستم ديگه تو را ندارم. نمي تونم ببينم بجاي دستاي گرم تو ، دستاي يخ زده ي غريبه ايي تو دستام باشه. همين جا تمومش مي کنم. واسه مردن ديگه از بابام اجازه نمي خوام. واي علي کاش بودي مي ديدي رنگ قرمز خون با رنگ سفيد لباس عروس چقدر بهم ميان! عزيزم ديگه ناي نوشتن ندارم. دلم برات خيلي تنگ شده. مي خوام ببينمت. دستم مي لرزه. طرح چشمات پيشه رومه. دستمو بگير. منم باهات ميام ….

پدر مريم نامه تو دستشه ، کمرش شکست ، بالاي سر جنازه ي دختر قشنگش ايستاده و گريه مي کنه. سرشو بر گردوند که به جمعيت بهت زده و داغدار پشت سرش بگه چه خاکي تو سرش شده که توي چهار چوب در يه قامت آشنا مي بينه. آره پدر علي بود، اونم يه نامه تو دستشه، چشماش قرمزه، صورتش با اشک يکي شده بود. نگاه دو تا پدر تو هم گره خورد نگاهي که خيلي حرفها توش بود. هر دو سکوت کردند و بهم نگاه کردند سکوتي که فرياد دردهاشون بود. پدر علي هم اومده بود نامه ي پسرشو برسونه بدست مريم اومده بود که بگه پسرش به قولش عمل کرده ولي دير رسيده بود. حالا همه چيز تمام شده بود و کتاب عشق علي و مريم بسته شده. حالا ديگه دو تا قلب نادم و پشيمون دو پدر مونده و اشکاي سرد دو مادر و يه دل داغ ديده از يه داماد نگون بخت! مابقي هر چي مونده گذر زمانه و آينده و باز هم اشتباهاتي که فرصتي واسه جبران پيدا نمي کنند…

دلنوشته/ مختصر از كا مبيز( عاشقانه)

كامبيز — Fri, 02 Mar 2012 15:12:00 GMT

ســــــتاره اي که گم شد

چند شبي بود که نمي ديدمش

برام خيلي عجيب بود

يعني کجا مي تونه باشه؟

من که خيلي دوستش داشتم

روي دوست داشتنم هم نمي شد قيمت گذاشت

ولي اون هيشه دوست داشت روي دوست داشتنم قيمت بذاره

شايدم به همين خاطر گذاشته و رفته !

الان چند شبه چشامو به آسمون مي دوزم شايد يه نشونه ازش به دست بيارم

ولي هيچ خبري ازش نيست

ستاره ام رو مي گم

تو آسمون به اين بزرگي همش يه ستاره داشتم ولي حالا نيست

چه شبها که به خاطرش بيدار موندم تا بتونم يه دل سير تماشاش کنم

آخه فقط تا صبح فرصت داشتم ببينمش

نمي دونم شايدم صبحها اون داشت منو نگاه مي کرد

يا اينکه يه جايي اونطرف کره زمين يکي ديگه رو اسير خودش کرده بود

خيلي دوستش داشتم و هنوزم دوستش دارم

تو اين همه ستاره فقط چشمک زدن اون بود که به زندگي اميدوارم مي کرد

از بس زيبا بود حتي ماه هم جلوش کم مياورد

ولي حالا کجا رفته؟ نمي دونم !

البته عادت کردم که هر از چند گاه مدتي ازش بي خبر باشم

آخه با تمام علاقه اي که بهش دارم ولي گاهي اينجوري اذيتم مي کنه

چند وقتي بي خبر ميذاره و ميره و منو با خاطراتش تنها مي ذاره

ولي مثل اينکه اين دفعه از اون دفعه ها نيست آخه خيلي وقته رفته

از ماه نشونيشو پرسيدم

بهم گفت :

واسه ديدنش بايد بري تو دل کوير و بيابون

آخه تو آسمون شهر ديگه نميشه اونو ديد

به ماه گفتم ولي من که تا حالا به اون دروغ نگفتم که بذاره بره

مثل آدماي ديگه نبودم و از ته دل دوستش داشتم

پس چرا رفته؟

ماه در حالي که اشک تو چشاش جمع شده بود بهم گفت :

کاش شبها زيبايي منو هم مي ديدي و همش به اون توجه نمي کردي

فکر کنم حسوديش شده بود

اينو گفت و يه دفعه جاشو به خورشيد داد و رفت

حالا مجبورم تا شب صبر کنم تا بتونم ستاره قشنگمو ببينم

خدا کنه امشب بياد ...<\/h2>

گلي را که هديه گرفته ايد چه معنا و مفهومي دارد

كامبيز — Sat, 25 Feb 2012 17:56:00 GMT

در تمام كشورهابراي اينکه عاشق و معشوق بتوانن احساسات خود را به يکديگر منتقل کنند

از راههاي زيادي استفاده مي کنند با صحبت کردن، ، نامه نوشتن نگاه کردن ..اما معمولترين روش استفاده از گل است.

خود واژه گل سمبل عاشقي مي باشد .اما بد نيست با نشانه هاي تمام گل ها قدري آشنا بشويدتا

اگر موقعي خواستيد احساس خود را به عاشق با معشوق خود عرضه کنيد

بدانيد تا چه گلي را هديه کنيد يا گلي را که هديه گرفته ايد چه معنا و مفهومي دارد …

? گل مريم: نشانه نجابت و پاکي معشوق است و اگر عاشقي آن را تقديم معشوق نمايد
مي خواهد بگويد که به عفت و عشق او اطمينان کافي دارد .
? گل ياس: نشانه آنست که عشق و دوستي بايد دو جانبه باشدوگرنه بي ثمر است و علامت آن است که عشق عاشق اگر از جانب معشوقه پذيرفته نگردد او را ترک مي نمايد و فراموشش مي نمايد.
? گل زرد: نشانه اي است بر احساسات تنفر آميز عاشق نسبت به معشوق خويش.
? گل بنفشه: نشانه آنست که عاشق از دلدارش مي خواهد با او مهربان باشد اورادوست بدارد و در رنج و شادمانيش شريک و سهيم باشد .
? گل يخ: نشانه اي است بر نا اميدي و رنج عشق .
? گل نرگس: نشانه اي است بر شوريدگي عاشق که از معشو قه مي خواهد با او يکرنگ باشد.
? گل لاله: نشانه آنست که عاشق حاضر است در راه معشوق از جان خويش هم بگذرد و هرچه که او بخواهد انجام دهد.
? گل ميخک: نشانه آنست که عاشق قلب خودش را که بهترين هديه هاست به معشوق ز جان گرامي تر تقديم مي کند.
? گل نسترن: نشان آنست که عاشق از خيانت معشوق به تنگ آمده و دلش مي خواهد از او که عشق را با هوس مخلوط کرده است بگريزد.
? گل مرواريد: نشانه اي است بر آخرين حرف هاي دل عاشق و آخرين ناله هاي قلب ديوانه اش.
? گل شقايق: نشانه اي است از عشق شور انگيز عاشق به معشوق و نشانه ي تپيدن هاي قلب اوست در آرزوي ديدار معشوق .
? گل سرخ : نشانه عشق آتشين است عشقي که عاشق مي خواهد خود را در ميان شعله هايش قربان معشوق نمايد.
? گل اطلسي: را هر که براي معشوق بفرستد از او مي پرسد که آيا او را دوست دارد يا نه.
? گل بيد مشک: نشانه آنست که عاشق کينه معشوقه بي وفا را به دل نمي گيرد و با فرستادن شاخه اي از اين گل به او مي گويد من تو را مي بخشم زيرا گناه از من و سرنوشت من است.
? گل ناز: نشانه آنست که عاشق در عين حال که ناز معشوقه را دوست دارد دلش مي خواهد او فسونگري را کم کند و به سوي وي روي آورد .
? گل مرزنگوش: نشانه نفرت عاشق و نفرين اوست که براي معشوق مي فرستد .
? گل شب بو : نشانه آنست که عاشق از معشوق خود تمناي بوسه دارد و از دور او را مي بوسد

داستان بهشت و جهنم ( بسيار آموزنده )

كامبيز — Thu, 23 Feb 2012 19:23:00 GMT

شخصي روزي با خدا مکالمه اي داشت:خداوندا!دوست دارم بدانم بهشت و جهنم چه شکلي هستند؟ خداوند آن مرد را به

سمت دو در هدايت کرد و يکي از آن ها را باز کرد‍؛مرد نگاهي به داخل انداخت.درست در وسط اتاق يک ميز گرد بزرگ

وجود داشت که روي آن يک ظرف خورش بود و آن قدر بوي خوبي داشت که دهانش آب افتاد. افرادي که دور ميز نشسته

بودند بسيار لاغر و مريض حال بودند.به نظر قحطي زده مي آمدند. آن ها در دست خود قاشق هايي با دسته ي بسيار بلند

داشتند که اين دسته ها به بالاي بازوهايشان وصل شده بود و هر کدام از آن ها به راحتي مي توانستند دست خود را داخل

ظرف خورش ببرند تا قاشق خود را پر کنند. اما از آنجايي که اين دسته ها از بازوهايشان بلندتر بود، نمي توانستند

دست شان را برگردانند و قاشق را در دهان خود فرو ببرند. مرد با ديدن صحنه ي بدبختي و عذاب آن ها غمگين شد.

خداوند گفت: تو جهنم را ديدي. آن ها به سمت اتاق بعدي رفتند و خداوند در را باز کرد. آنجا هم دقيقا مثل اتاق قبلي بود.

يک ميز گرد با يک ظرف خورش روي آن، که دهان مرد را آب انداخت. افراد دور ميز، مثل جاي قبل همان قاشق هاي

دسته بلند را داشتند، ولي به اندازه ي کافي تپل و قوي بودند، مي گفتند و مي خنديدند .آن شخص گفت: نمي فهمم

خداوند جواب داد: ساده است!فقط احتياج به يک مهارت دارد! مي بيني؟

اينها ياد گرفته اند که به همديگر غذا بدهند، در حالي که آدم هاي طمعکار تنها به خودشان فکر مي کنند.